De vlokkentest wordt ook wel CVS (Chorionic Villus Sampling) genoemd.
- word alleen uitgevoerd wanneer daar een medische indicatie voor is;
- kan in 1,9% van de gevallen leiden tot een miskraam;
- kan tussen 11 en 14 weken zwangerschap worden uitgevoerd .
De vlokkentest kan op twee manieren worden verricht: vaginaal of via de buikwand. Voor welke manier wordt gekozen is aan het oordeel van de medisch specialist die het onderzoek uitvoert. Bij beide methoden wordt een kleine hoeveelheid placentaweefsel afgenomen. Dit placentaweefsel bevat cellen van de baby. De cellen in het placentaweefsel worden in een laboratorium onderzocht op chromosoom afwijkingen.
Bij een vaginale vlokkentest wordt er met behulp van een dun tangetje via de vagina en baarmoedermond een kleine hoeveelheid weefsel van de placenta in de baarmoeder afgenomen. Dit gebeurt onder echo controle. De vaginale vlokkentest kan een licht pijnlijk, weeïg gevoel veroorzaken dat lijkt op menstruatiepijn. In de dagen na het test kan er een onschuldig weinig bloedverlies, soms met een klein bloedstolsel optreden.
Bij de vlokkentest via de buikwand wordt een dunne naald door de buikwand in de placenta geprikt. Dit gebeurt onder echo controle. Vervolgens wordt er door de naald een kleine hoeveelheid placentaweefsel opgezogen. Ook de vlokkentest via de buikwand kan tijdelijk een licht weeïg gevoel veroorzaken. Hierbij treedt meestal geen vaginaal bloedverlies op. Voor beide testen geldt het advies na de test een aantal dagen rust te nemen.
Wanneer uit de vlokkentest blijkt dat de baby een chromosoom afwijking heeft, kunt u besluiten om de zwangerschap al dan niet voort te zetten. Een afbreking kan in dit stadium van de zwangerschap meestal via een curettage en hoeft u niet via de natuurlijke weg te bevallen.
